Andrea Patrycja Mańturzyk

Mam niebieskie oczy, lubię zachody słońca, zapach kawy i lukrecję, którą albo się kocha, albo nienawidzi. Bo chyba nie ma nic pomiędzy. Pisanie jest dla mnie przede wszystkim sposobem na wyrażanie uczuć. To moja ucieczka od rzeczywistości i koło ratunkowe. Oprócz tego chwytam świat w obiektyw aparatu. W 2020 (pod panieńskim nazwiskiem Czasak) wydałałam tomik poezji „Niezapominajko”, w 2024 ,,Most Konwalii". Teraz pracuję nad trzecim tomikiem ,,Przecinki, stokrotki", zaplanowanym na 2025, który będzie zakończeniem kwiatowej serii. Na później mam w marzeniach zbiór opowiadań oraz poetycką serię ptasią. Aktualnie absolwentka pedagogicznych studiów licencjackich w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, przedszkolna ciocia, która w okruchach pomiędzy pracą, studiami i ogólnym ogarnianiem rzeczywistości, chwyta za pióro i tuli kota o imieniu Pianka, które wzięło się od... kawy.