W książce Grzeczna dziewczyna dorasta Reyha Jeha znajdujemy prostotę i zwykłość dziewczyny oraz możemy odnaleźć jej piękno, które przedstawia się w naturalności. To zwykła dziewczyna pochodząca swymi korzeniami ze wsi. Jest naturalna i szczera w swoich wypowiedziach. Joanna, dziewczyna z kaszubskiej wioski, pewnego dnia ucieka do wielkiego miasta, wierząc, że tam czeka ją nowe, lepsze życie.
Tę powieść czyta się z przyjemnością, gdyż poprzez ciekawość chcemy poznać przygody, rozterki moralne bohaterki, która nie raz czuje się zagubiona w wielkim świecie, który ją przeraża i jednocześnie fascynuje, by go poznać. Język wypowiedzi bohaterki jest prostym i rzeczowym językiem, który ujawnia emocje towarzyszące bohaterce w różnych sytuacjach. Wiele w niej hartu ducha, wytrwałości i upartości w dążeniu do osiągnięcia celu
“Zagryzłam więc zęby, nie pierwszy zresztą raz. Tego dnia postanowiłam zrobić wszystko, dosłownie wszystko, włącznie ze sprzedażą duszy diaɓłu, byleby tylko ułożyć sobie życie w Gdańsku.”
Bierze i czerpie ze świata to co jej przyniesie los. Chciałaby być szczęśliwą i wyjść za mąż za ukochanego, który poświęcił swoje serce innej wybrance. Ma trudne relacje z rodziną, gdyż nie postępuje tak, jakby oni chcieli. Jej rodzina wręcz ją wyrzuca ze swojego świata. Stawia jej ultimatum albo postępujesz tak, jak my chcemy albo nie należysz już do nas. Dziewczyna dobrze sobie radzi i bierze sprawy w swoje ręce. Poznaje przyjaciół, którzy dbają o nią i troszczą się i może na nich liczyć w każdej sytuacji
“ Rzeczywistość okazała się bardziej skomplikowana. Byłam młodą zalęknioną kobietą, która jak się okazało, niewiele wiedziała o życiu w wielkim mieście. Czułam się jak dziecko we mgle. Stojąc pod galerią Manhattan i prowadząc w głowie dialog z samą sobą, byłam bliska płaczu. Ten wielki, wspaniały Gdańsk zdecydowanie mnie przerastał.”
Ma w swoim życiu rozterki i rozczarowania, kiedy niejednokrotnie zastanawia się co w jej życiu jest nie tak i zaczyna je analizować, by dotrzeć do sedna sprawy. Jednak możne też wpaść w spiralę labiryntu, kiedy nie taķ łatwo odnaleźć istotę sensu zawirowań myślowych
“ Kim jestem? Kim jestem? Kim jestem? Czuje się oszukana! Od najmłodszych lat słuchałam, jaka muszę być, co robić, by osiągnąć sukces. I ze wszystkich sił, każdego dnia ciężko pracowałam, by odrobić te wszystkie lekcje. I co?”
Mimo wszystkich spotykanych ją zdarzeń nie zawsze łatwych i przyjemnych, postanawia nie poddawać się i stara się wybierać, to co najlepsze dla niej. Los stawia ją wobec trudnych wyborów. Ja już nie mogę doczekać się dalszych losów i jej wyborów. Trudne wyzwania kształtują jej charakter i nie pozwolą, aby się załamała.
