Imperatyw jest sagą wprowadzającą i wyjaśniającą historię do Króla Potępionych i Dziewczyny z Bandażem. Poznajemy kulisy historii, które zapoczątkowały losy poszczególnych bohaterów. Zachowania i działania bohaterów są podyktowane impulsami, którymi zostali obdarzeni przez siły wyższe. To tak jakby zostali zaprojektowani
na niszczenie, upadek i zagładę i dążenie do osiągnięcia celu. Są niezwykle obdarzeni zemstą, czarnym charakterem i uporem w dążeniu na określony cel. Mamy wiele tu czarnych charakterów, których sylwetki są świetnie skonstruowane.
Theo i Lena tym razem trafiają do Stanów Zjednoczonych do stanu Iluzjana i tu zaczynają się nowe przygody tych dwójki bohaterów wystawionych na zagrożenia i pułapki.
Nieuchronność losu zadanego przez klątwę będzie ją popychała w ramiona mężczyzny, którego nie będzie darzyła szacunkiem. Nora będzie wystawiana na wiele prób, jednak według zadanego losu będzie wykonywała z góry polecenia, do których nie będzie miała przekonania
“Widziałem już, jak zaczyna się koniec. Jeszcze nie wiedziała, że weszła na drogę bez odwrotu. Wciąż łudziła się, że będzie miała wybór.Nie będzie.Nie dlatego, że tego chciałem, bo nie chcę. Nie dlatego, że ją pociągam. Może pociągam, ale nie o to chodzi.Pewne mechanizmy nie pytają o zgodę i nie słuchają logiki.
“Allesyia Chevalier, niech gnije w najgłębszym piekle, stworzyła coś, czego sama nie zrozumiała. Rozdarła równowagę między wolą a ciałem i zamieniła nasze krwiobiegi
w mechanizm dominacji i rozmnażania.
“Nagle wszyscy wstrzymali oddech. Coś wyszło spomiędzy drzew.W mroku było ledwo widoczne. Poruszało się tak, jakby stawy były mu obce. Zgięte pod dziwnym kątem. Głowa przechylona. Dłonie zbyt duże. Oczy martwe, błyszczące, odbija-jące ogień, ale pozbawione życia. Za nim pojawiły się kolejne. Trzy, pięć, dziewięć. Potem przestałem liczyć.
Ich ciała były popieprzone. Kręgosłupy miały skręcone, klatki piersiowe zapadnięte, a nogi wyginały się nienaturalnie.Nie poruszali się jak ludzie ani jak zwierzęta. To był ruch bez celu a ciało bez woli. Kończyny poruszały się tak, jakby każda należała do innego ciała. Nie drapieżnie ani ostrożnie, tylko bezmyślnie. Jak dzieci idące przez mgłę. Przez moment nikt nie oddychał.
Wszyscy patrzyli.Jakby ten widok dało się jeszcze zrozumieć.Jedno z tych ciał poruszyło się nagle szybciej. Skręciło kark, jakby czegoś szukało w powietrzu. Potem odgięło się w tył z trzaskiem, jakby nagle przypomniało sobie, że ma mięśnie.
I wtedy, bez ostrzeżenia, ruszyło w stronę ogniska, szybkie jak błysk, brutalne jak strzał.
Jak połamane ciało miotane siłą, która nie powinna istnieć”.
Sabaty nie upadają w jedną noc.
Sabaty nie rozpadają się przez jeden atak.
Sabat przetrwał wojny, czystki i zdrady, które zmiotłyby
z powierzchni ziemi większość ludzkich dynastii.
Jedna demonstracja siły nie zmieniała tej równowagi.
Zmieniała tylko reguły gry.
Życie w tej części powieści jest traktowane jako strategia, którą należy przyjąć w realizowaniu osiągnięć. Każdy z góry ma podejmować działania bez emocji. One są tu zbędne. Działania bohaterów są podporządkowane strategiom bez analizowania tego, co ma się wydarzyć.
Każda kolejna część odkrywa przed nami tajemnice Dzikich, Chevalierów i Beachaemotów. Jest to niezwykłe, że w każdej części dostajemy nową dozę informacji i napięć, co powoduje, że czytamy z niecierpliwością i zakończenie każdej części kończy się tak, że chcemy odkrywać więcej. Intryga, tajemnica, napięcie, walka sił i demonstracja to elementy, które wzajemnie przeplataǰą się i napędzają akcję. Klątwa i siły nadprzyrodzone krążą i zataczają kręgi wokół bohaterów.Tu nic nie będzie łatwe i proste. Mrok, tajemnica, sabat, zemsta, czyhające niebezpieczeństwo będzie wszystkich dotykało. Czy Theo i Lena będą mogli czuć się bezpiecznie w otoczeniu wrogich rodów? Czy Lena odkryje w którą stronę zmierza i czego pragnie?
