-----ZGASŁO ŚWIATŁO NADZIEI -----
Burza mózgu w rozterce,
zwiędłe tulipany,
Emocje zagubienia, boleści, zdrady,
Gnane wichrem samotności na skalne ściany
Światło czeluści,
przytuli zbawienia ostoją
Wyrwane korzenie,
zdeptana uczuć skała
Runę w otchłań wyżęty ze złudzeń
Mimo ciemności,
zmarzliny uczuć w czasu zamieci
Kochać nie mogę
zdrętwiało zdradzone ciało
Porwałaś na strzępy
miłości słowo,
ścieżka powrotu
zamarła trwogą.
-----ANTEK-----
Tu jesteś:
- Strona Główna
- Poeta i jego poezja
- ZGASŁO ŚWIATŁO NADZIEI
