-----PRZEMIJANIE-----
Zagubionych uczuć ślad
Atlantydy jasny blask
mitem minionych lat.
Żaru płomień zgasł.
Biczem czasu budzę sen,
zaplątane węzłem dni
szukają młodości cień.
Zapomniany oczu błysk
iskry smutku ćmi.
Zdziwione chwile mkną
skrawki myśli tnąc.
Pasmem żalu utkany szal
gubi wątek
sen o śnie śni,
na jawie nie znaczę nic.
Włóczę się na krawędzi
wódka już nie nęci.
Zasmucenia spływają łzą
zaglądając na duszy dno.
Drążąc wspomnień czar
nikną
spływając mgłą w życia dal.
-----ANTEK-----
Tu jesteś:
- Strona Główna
- Poeta i jego poezja
- PRZEMIJANIE
