----CIENIE CIEBIE-----
Tam za rogiem sadu w bieli
Zjawą stałaś się wyśnioną we mgle
Już znajome kształty sen mi ścieli
Mimo niedomówień bezcielesnych
Upadłością mar bezkształtu cieni
Głodny Ciebie wśród zagubień
Cały w dreszczach utulony
Ust rubinu wiśni ich polubień
Czekam we mgle zasmucony
Wiatrem echo Ciebie niesie
-----ANTEK-----
Tu jesteś:
- Strona Główna
- Poeta i jego poezja
- CIENIE CIEBIE




















