POSKLEJANA 

Po tych słowach rozsypałam się 

jak kryształowy wazon 

na milion kawałków 

serce nadal biło

ale nie było go we mnie

leżało w ciemnym kącie łóżka

jak zagubiony kawałek mięsa 

z wczorajszego obiadu.

Wciąż pytałam dlaczego

jakby odpowiedź 

miała posklejać mnie w jedną całość

a serce przestałoby być 

tylko mięśniem 

i płakałam przez wiele dni 

nad miłością utraconą 

zbierając szkiełko po szkiełku.

Dorota Szawdzianiec