JADĄC 

Zwyczajność nadzwyczajna

zimny poranek na przystanku

kontemplacja wschodzącego słońca

i para żegnająca się ze sobą

jakby miała się więcej nie spotkać.

Normalność nienormalna

bo ileż można słuchać

zachwytów dwóch koleżanek 

nad wnukami

jedyna alternatywa

to pan podnoszący czapkę 

przy każdym obiekcie sakralnym.

Mimo wszystko ta powtarzalność 

daje poczucie bezpieczeństwa

rozsiadam się jak kwoka

w ciepłym gnieździe

zamykam oczy mając pewność

że ktoś szarpnie mnie za rękę

gdy trzeba będzie wysiadać.

Dorota Szawdzianiec